Ερώτηση:

Χρόνια Πολλά σε όλους! Ήθελα την βοήθεια σας, έχω ένα πινσερ 9 μηνών το οποίο μέχρι τώρα όταν φεύγω από το σπίτι και μένει μόνο του κλαίει πάρα πολύ. Τι πρέπει να κάνω για να μάθει να κάθετε μόνο του χωρίς να κλαίει; Στον κάτω όροφο μένουν οι γονείς μου και ακούγετε το κλάμα του, όταν λείπω και επιστρέφω μου λένε πως έκλεγε. Αν μπορείτε να με συμβουλέψετε τι πρέπει να κάνω για να συνηθίσει να μένει μόνο του αν δεν είναι πλέον αργά.. Ευχαριστώ!

Απάντηση:

Αυτό που θα πρότεινα να κάνετε για να βοηθήσετε τον σκύλο σας θα ήταν το εξής: Θα πρέπει να βγαίνετε για πέντε λεπτά εκτός σπιτιού και μετά να ξαναμπαίνετε στο εσωτερικό του σπιτιού. Καθώς θα περνάνε οι μέρες θα αυξάνεται το χρονικό διάστημα που θα βγαίνετε εκτός. Με αυτόν τον τρόπο θα λειτουργήσετε για να καλλιεργήσετε την αναμονή του σκύλου σας κατά τη διάρκεια που εσείς θα είστε εκτός. Και αφού θα γίνεται αυτό, παράλληλα θα ήταν καλό να αφήνετε ανοικτό ένα ραδιόφωνο ή μια τηλεόραση με ήχο για να αισθάνεται ο σκύλος την ανθρώπινη παρουσία.

Ερώτηση:

Γεια σας, απευθύνομαι σε εσάς επειδή βρίσκομαι σε απόγνωση. Έχω ένα θηλυκό λυκόσκυλο 6,5 με 7,5 μηνών. Αντιμετωπίζει ένα σοβαρότατο πρόβλημα με φοβίες φοβάται τα πάντα άλλους ανθρώπους, σκύλους, παιδιά, πράγματα που μετακινούνται και άλλα πολλά. Δεν νομίζω αυτή η συμπεριφορά του να είναι σωστή με τις φοβίες. Στο σπίτι φοβάται τα μέλη τις οικογένειας, εκτός από εμένα (τον ιδιοκτήτη της, και την μητέρα μου που και πάλι δείχνει έντονα σημεία φόβου). Όλη μέρα με ακολουθεί από πίσω, δεν ακολουθεί κανένα άλλο και δεν κάνει τίποτα μόνο ξάπλα και φόβο. Δεν θεωρώ αυτή να είναι η συμπεριφορά ενός ΛΥΚΟΣΚΛΥΛΟΥ. Αν μπορείτε απαντήστε μου τι να κάνω επειδή είμαι τρομερά αναστατωμένος. Επίσης θα ήθελα να σας αναφέρω πως το βράδυ η λυκοσκυλίνα μου δεν φοβάται. Την ακούω να γαυγίζει, το πρόβλημα το πολύ είναι τις πρωινές ώρες πριν βραδιάσει.. Θα περιμένω μια απάντηση σας. Ελπίζω να με βοηθήσετε στο τι να κάνω για να γίνει κανονική!

Απάντηση:

Πιθανόν το πρόβλημα που αναγράφεται να είναι πρόβλημα κληρονομικότητας και γι' αυτό ο σκύλος να παρουσιάζει αυτόν τον χαρακτήρα σήμερα. Αυτό που θα πρέπει να κάνετε είναι να τον βγάζετε σε ουδέτερο χώρο, χωρίς να του δίνετε σημασία την ώρα που δηλώνει ανασφάλεια ή φόβο, για να ξεπεράσει από μόνος του αυτά τα προβλήματα που παρουσιάζει. Το λάθος που γίνεται όταν έχουμε έναν σκύλο που έχει πρόβλημα, είναι να του μιλάμε πολύ περισσότερο έτσι ώστε να ξεπεράσει το τυχόν πρόβλημα που έχει. Με αυτόν τον τρόπο όμως επιβραβεύουμε το πρόβλημα σε μεγαλύτερο βαθμό. Γι' αυτό θα πρέπει να πηγαίνουμε τον σκύλο μας πιο πολλές βόλτες χωρίς να του λέμε "μπράβο" ή "μη" για να ξεπεράσει από μόνος του τις φοβίες του. Αν δείτε ότι δεν υπάρχει αποτέλεσμα, θα ήταν καλό να πάτε τον σκύλο σας σε έναν επαγγελματία εκπαιδευτή έτσι ώστε να δει από κοντά την συμπεριφορά του και να κρίνει με ποιον τρόπο θα μπορέσει ο σκύλος να αντιμετωπίσει αυτό το πρόβλημα που έχει ώστε ο σκύλος να είναι ένας γνήσιος γερμανικός ποιμενικός.

Ερώτηση:

Καλησπέρα σας.

Έχουμε μία σκυλίτσα ημίαιμη, γριφόν μίξη με άλλη ράτσα απροσδιόριστη, εδώ και δύο εβδομάδες. Την αποκτήσαμε από φιλοζωική οργάνωση, από την οποία μας είπαν ότι όταν τη βρήκαν, ήταν πολύ φοβισμένη.. Τις πρώτες μέρες ήταν όντως, αν και ήταν φιλική και πολύ χαδιάρα. Δεν έχουμε ακούσει γάβγισμα, μόνο ένα βράδυ στον ύπνο της. Ξεπέρασε το φόβο της να βγαίνει βόλτες, και στο δρόμο πλέον δεν έχει πια κατεβασμένη την ουρά ή τα αυτιά σχεδόν καθόλου. Από την αρχή, έπεφτε στο πάτωμα ανάσκελα με υποτακτικό τρόπο αναζητώντας χάδια, κάτι που την το κόψαμε σχεδόν τελείως με ενθάρρυνση. Έδειχνε να είναι προγραμματισμένη να πηγαίνει βόλτα πρωί- βράδυ και να κάνει τις ανάγκες της τότε κάθε φορά. Μετά άπω μερικές μέρες, τη βγάζαμε βόλτα τρεις φορές τη μέρα και ουρούσε κάθε φορά. Σπανιότερα, από χαρά πιθανά όταν μας έβλεπε κάποιες φορές, ή και σε άσχετες φάσεις που τη χαϊδεύαμε άφηνε ούρα, αρκετή ποσότητα. Τις πρώτες φορές τη μαλώσαμε και αυτή κατέβασε αυτιά και ουρά και κρυβόταν ή πήγαινε στο πάρκο της και καθόταν και δεν έβγαινε παρά μετά από λίγη ώρα. Τις δύο τελευταίες μέρες, το φαινόμενο αυτό είναι πολύ τακτικό. Πέντε- έξι φορές τη μέρα. Το βράδυ κοιμάται στο πάρκο της, επειδή δεν έχουμε ακόμα εμπιστοσύνη να την αφήσουμε ελεύθερη. Όταν πάμε το πρωί να την πάρουμε για βόλτα, χαίρεται, και τα αφήνει παντού. Όταν επιστρέφουμε από κάπου και αρχίζουμε να της μιλάμε, το ίδιο. Πριν από λίγο πήγαμε να την χαϊδέψουμε και έκανε το ίδιο. Αποτέλεσμα, κάθεται στο πάρκο της ξαπλωμένη και άκεφη και ότι και αν της κάνουμε δεν βγαίνει. Φαίνεται στεναχωρημένη και η ουρά ξανακατέβηκε. Το παθαίνει αυτό ιδίως με τον άντρα μου που ήταν ο πρώτος που την μάλωσε τις πρώτες φορές που ουρούσε στο σπίτι, και τώρα όσο και αν την καλοπιάνει, ενώ του κουνάει την ουρά και χαίρεται όταν τον βλέπει, με το που την ακουμπάει για χάιδια κατουριέται. Τι κάνουμε; Είναι σοβαρό; Ο άντρας μου προτείνει μήπως δεν της δώσει καθόλου σημασία για μερικές μέρες, ή να την πλησιάζει έτσι κι αλλιώς μέχρι να αποκτήσει περισσότερη αυτοπεποίθηση. Πάνα δεν βάλαμε ποτέ, γιατί φαινόταν να ουρεί όταν την βγάζαμε έξω και δεν θεωρούμε ότι αυτό που κάνει τώρα είναι ούρηση από ανάγκη, απλώς της φεύγουν. Μήπως πρέπει να τη μεταφέρουμε σε μία πάνα κάπου στο σπίτι όταν τα αφήνει; Ευχαριστώ πολύ για τον χρόνο σας.

Απάντηση:

Ο σκύλος που αφήνει ούρα κατά την διάρκεια που του δίνουμε σημασία, δηλώνει έναν σκύλο υποτακτικό και ευαίσθητο. Για να μπορέσουμε να ξεπεράσουμε αυτό το πρόβλημα, καλό θα ήταν να μην του δίνουμε σημασία μιλώντας του ή χαϊδεύοντάς τον, αλλά να μπορέσουμε να του προσθέσουμε εκείνη την ώρα ένα μπαλάκι που κάνει θόρυβο έτσι ώστε να μπορέσει ο σκύλος να παίξει με αυτό το αντικείμενο και με αυτόν τον τρόπο να ξεπεράσει την ευαισθησία και να μην είναι τόσο υποτακτικό. Αν καταφέρετε να τραβήξετε το ενδιαφέρον του στο αντικείμενο, θα καλλιεργήσετε καλύτερη σχέση μεταξύ σας και ο σκύλος θα μπορέσει να εκτονωθεί καλύτερα, παίζοντας μαζί σας με το αντικείμενο που του αρέσει.

Ερώτηση:

Μία γάτα γέννησε 3 γατάκια στο σπίτι που κοιμάται ο γάτος μας. Τι να κάνω; Μπορώ να μεταφέρω τα γατάκια σε άλλο κουτί και άλλο μέρος; Πώς θα μας ακολουθήσει; Σας ευχαριστώ πολύ.

Απάντηση:

Εγώ στην θέση σας δε θα πείραζα τα γατάκια. Θα περιόριζα τον χώρο του γάτου σε κάποιο άλλο μέρος διότι από τη στιγμή που η γατούλα γέννησε εκεί θεωρεί αυτό το μέρος ασφαλές και η όποια μετακίνηση από μέρους σας μπορεί να δημιουργήσει πρόβλημα στη γάτα και τα γατάκια της.